วันจันทร์ที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

เหมือนใจจะเริ่มล้า

ช่วงนี้จิตใจของผมมันกระสับกระส่ายกว่าช่วงที่ผ่านมา เมื่อเจอปัญหาต่าง ๆ รุมเร้าเข้ามา ผมได้แต่ตั้งสติเพื่อเตรียมรับมือ ประหนึ่งผมในตอนนี้เป็นนักม่วยที่ "เมาหมัด" มีเรื่องราวต่าง ๆ ให้ได้คิดอยู่ทุกวัน บางทีผมก็คิดว่าตัวเองไม่เอาถ่าน และคิดว่าตัวเองยังไม่ได้พยายามไปให้ถึงเป้าหมายมากพอ

คืนนี้ผมยังข่มตาให้หลับไม่ลง คิดถึงอนาคตของตัวเอง , ของครอบครัว นี่ก็จะผ่านไปอีกปีแล้วซึ่งผมไม่อยากจะใช้ชีวิตแบบขอผ่านไปวัน ๆ นั่นไม่ใช่จุดประสงค์หลักของผมได้แต่คิดว่าจะทำยังไงให้เรามีคุณค่ามากกว่าที่เป็นอยู่ ที่ผมคิดแบบนี้ใช่ว่าผมจะหมดศรัทธาในตัวเองนะครับแต่ทำไมวันนี้ผมช่างเหนื่อยล้าเหลือเกิน

ตามประสาคนไกลบ้านอย่างผมเวลาที่เหนื่อยล้าก็ได้แต่เปิดคอมฯ ดูรูปครอบครัว รูปเพื่อน ๆ และรูปคนพิเศษของผม เห็นใบหน้าของคนเหล่านี้แล้วทำให้ผมมีกำลังใจรับมือกับเรื่องราวและปัญหาที่จะประดังเข้ามาใส่ผมในวันพรุ่งนี้

คนอยู่ทางนี้ก็ได้แต่หวังว่า "คนที่อยู่ไกล" ยังอยู่ดีและผมจะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังแน่นอนครับสัญญา

กลับไปทำไรช่วยที่บ้านมา ภาพนี้ถ่ายไว้นานแล้ว


ทายซิว่าผมคิดอะไรอยู่
ภาพนี้ไอ้ต้อมถ่ายให้ที่ท่าเรือข้างสนามหลวง

งานเลี้ยงว่าที่บัณทิตวิทย์คอมฯ
เพื่อน ๆ เขาจบไปก่อนส่วนผมก็ตามไปติด ๆ
เจ้าแบงค์ หลานชายตัวแสบ
ภาพความทรงจำในวันที่ตัวเองได้เป็นบัณทิต
ภาพนี้พี่อิ๋วถ่ายให้ด้วยกล้องมือถือ NOKIA

มุมหลุด ๆ ของผม พี่บ๊อบบี้ถ่ายไว้







ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น