~08am
ด้วยความข้องใจเรื่องงานจากเมื่อวาน ... วันนี้ผมออกไปทำงานแต่เช้าเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมสำหรับแก้โจทย์ที่ยังติดค้างอยู่ด้วยความตั้งใจแน่วแน่ว่าวันนี้ผมจะต้องมีความคืบหน้ามากกว่าเมื่อวานให้ได้ รับประทานอาหารเช้าเสร็จผมรีบเข้าออฟฟิศเลย เปิดคอมลุยทดลองวิธีที่เตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อวาน แต่ก็ยังไม่เป็นผล มันทำให้ผมหงุดหงิดกับตัวเองเล็กน้อย แต่ยังมีสติที่คอยเช็คตัวเองและบอกกับตัวเองว่าให้หยุดลุยก่อนกลับมาคิดว่าควรจะไปยังไงต่อผมใช้เวลาเดินไปห้องครัวของออฟฟิศนั่งนึกอะไรไปเรื่อยสักพักก่อนจะวกเข้าเรื่องงานที่ยังคาใจอยู่ และผมก็เลยได้ข้อสรุปมาข้อหนึ่งว่า "เราจะต้องเข้าใจสิ่งที่ต้องการและสิ่งที่เรากำลังจะทำ ไม่งั้นต่อให้งานที่เราสักแต่ว่าทำ ๆๆ เหมือนลอกการบ้านเพื่อนตอนเด็ก ๆ ล่ะก็ .... ปัญหานี้มันก็จะยังคงเป็นปริศนาคาใจเราไปตลอด."
จากนั้นผมเดินกลับมาที่โต๊ะทำงานอีกครั้งแล้วก็ค่อย ๆ อ่านข้อมูลเพิ่มเติมถามเพื่อน ๆ คำแนะนำจากลูกพี่ใหญ่(หัวหน้า) และเพื่อนๆ ที่น่ารักของผมใน irc chat ด้วย ผมก็ได้ข้อสรุปเบื้องต้นว่าน่าจะมาถูกทางแล้ว
![]() |
| ขอบคุณสังคมออนไลน์ที่คอยช่วยเหลือกันเสมอมา |
~ 04pm
พอดีตอนนั้นเพื่อน ๆ ก๊วนที่สนิทกันกำลังจะเดินออกไปพักผ่อน(สบาย สบาย) ผมก็เลยลงไปด้วย ได้ผ่อนคลายซะบ้าง ออกไปเดินยืดเส้นสายให้ร่างการได้ผ่อนคลายสักหน่อย.... ไม่ได้ไปไหนไกลหรอกครับ ก็แถวออฟฟิศนั่นแหละ ได้กินขนมหวานเรียกน้ำตาลเข้ากระแสเลือดสักหน่อย (O-O) นี่มันสวรรค์บนดินชัดๆ !
~07pm
ผมนั่งรถไฟลอยฟ้า (sky train) มาลงที่สถานีศาลาแดงแล้วเดินมาต่อรถไฟใต้ดิน (MRT) วันนี้รู้สึกเมื่อย ๆ แล้วที่นั่งก็ยังว่างอยู่เยอะ ผมก็เลยนั่งอ่านหนังสือไปเรื่อย(ดูดีไหมล่ะ) จนมาถึงสถานีเพชรบุรีเท่านั้นแหละครับ พอประตูรถไฟเปิดออกคนก็เริ่มทะลักเข้ามา ในตอนนั้นผมก็เลยตัดสินใจสละที่นั่งให้สตรีท่านหนึ่งตอนแรกผมก็ลุ้นอยู่ว่าเธอจะรับน้ำใจจากผมหรือเปล่าในตอนแรกเธอดูออกจะหน้าบึ้งนิด ๆ ผมสะกิดที่แขนเธอเบา ๆ
ผม : "คุณครับเดี๋ยวนั่งตรงนี้ก็ได้ครับ" ผมพูดด้วยใจที่ลุ้นว่าเธอจะตอบมาว่ายังไง
สตรีท่านนั้น : ....เธอทิ้งช่วงระหว่างคำถามของผมนิดหน่อย... "อ๋อ ขอบคุณค่ะ" เธอตอบด้วยสายตาเป็นมิตรและหน้าตายิ้มแย้ม
ผมสังเกตุคุณป้าที่นั่งข้าง ๆ เงยหน้าทางผมและยิ้มพองามเหมือนจะบอกว่า "ประเสริฐ~" ช่างเป็นบรรยากาศที่น่ามีชีวิตอยู่จริง ๆ ครับ
![]() |
| C'est la vie (ชีวิตก็งี้แหละนะ) |


ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น